zondag 15 augustus 2010

Mijn bekledingavontuur



Sinds 2003 zijn wij de trotse eigenaren van een mooie gele Mercedes/8 w114 250.6.
Vanaf het begin was de bekleding al aardig slecht.
Ik probeerde een stukje bovenop de rugleuning van de achterbank een beetje vast te steken met een draadje, maar het was gewoon gaar. Je trok het zó uit elkaar, of was het de tere stof van zo’n kostuum van een paar eeuwen geleden.

We informeerden bij een autostoffeerder wat het moest kosten om alles opnieuw te bekleden.
Daar schrokken we toch wel van. Nou ja eerst maar eens zoeken naar dezelfde stof.

Na 2 jaar zoeken hebben we het opgegeven om precies dezelfde stof te vinden, lichtbruin met een apart diamantmotief.
Ondertussen ontstond het plan om de bekleding zelf te vernieuwen. Dat leek me best lastig, maar ik werd gerust gesteld. Mocht het niet lukken, dan hadden we stoelen achter de hand.
En dus gingen we, gewapend met een stukje stof wat we aan de achterkant van de bank hadden weggeknipt richting stoffenwinkel. We vonden daar een stof met bijna dezelfde kleur en een neutraal motief. Wat een verschil met de oude stof!
De stof besteld en een paar dagen later was het er al.
De bank had ik ondertussen al ontleed om te kijken wat we nog meer nodig hadden.

De bekleding eraf gehaald en aan de slag. Alles heel netjes uit elkaar halen en op de nieuwe stof leggen en gelijk ook maar een patroon hiervan overtrekken.
De zijkanten van skai waren nog goed, die heb ik dus weer gebruikt en ook de vulling was over het algemeen nog goed bruikbaar.
Alles meten, aftekenen en weer in elkaar zetten.



Het was een hele klus, want het zijn grote lappen die je aan elkaar zet en hier en daar komt er dan ook nog handwerk bij kijken. Er moesten stukken karton worden aangezet en dat lukt niet met mijn naaimachine. (De industriemachine had het wel aangekund, maar die was buiten gebruik). De zitting was vrij makkelijk om te maken, maar toen kwam de rugleuning met de middenarmsteun. Dat kostte wel wat meer passen en meten om voor elkaar te krijgen, maar het is toch gelukt. Ik ben heel tevreden met het resultaat en hoor positieve geluiden om me heen.
De Mercedes staat nu in de stalling. Alleen de rugleuning van de bestuurdersstoel moet nog worden gemaakt, dan is de klus af!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen